(Όπερα με Εισαγωγή, 9 σκηνές και Επίλογος)

 

Μουσική:

Νεόφυτος Στράτης

 

Λιμπρέτο:

Μιχάλης Μουστερής

 

 

 

0 γνωστός μύθος του Άδωνη και της Αφροδίτης, διαδραματίζεται στην Πάφο της Κύπρου, κατά τους

μυθολογικούς και αρχαίους χρόνους και είναι βασισμένος σε ιστορικά συγγράμματα του Ησιόδου.

 

ΥΠΟΘΕΣΗ

                                             

Γέννηση της Αφροδίτης. Οι τρεις Ώρες και οι Νύμφες υποδέχονται τη Θεά από τη θάλασσα και τη συνοδεύουν στον Όλυμπο. Η Σμύρνα, κόρη του βασιλιά Κινύρα της Πάφου, απαρνείται τον έρωτα, προκαλώντας την οργή της θεάς Αφροδίτης, που θέλοντας να την τιμωρήσει για την περιφρόνηση της, της προκαλεί το πάθος για τον ίδιο τον πατέρα της. Με τη βοήθεια της τροφού της Ιππολύτης, μεταμφιεσμένη η Σμύρνα, καταφέρνει και συνευρίσκεται με τον πατέρα της για επτά συνεχόμενες  νύχτες. Όταν τελικά ο Κινύρας αντιλαμβάνεται ότι επρόκειτο για την κόρη του την Σμύρνα,  υψώνοντας ένα μαχαίρι εξαγριωμένος, τρέχει να τη σκοτώσει. Εκείνη μετανιωμένη για το σφάλμα της  καταφεύγει στο δάσος, όπου ικετεύει το Δία να τη συγχωρέσει. Εκείνος τότε τη λυτρώνει από τις ενοχές της, μεταμορφώνοντας την στο δέντρο Σμύρνα. Όταν κάποιος κυνηγός από λάθος κτυπάει με το βέλος του το φλοιό εκείνου του δέντρου, ξεπετιέται από μέσα ο μικρός Άδωνις, καρπός του έρωτα της Σμύρνας με τον πατέρα της Κινύρα.

 

Η Αφροδίτη γοητευμένη από την ομορφιά του Άδωνη-παιδιού, εμπιστεύεται την ανατροφή και φύλαξη του στη θεά του Άδη Περσεφόνη, που όμως κι΄ αυτή ερωτευμένη με τον όμορφο Άδωνη, θέλει να τον κρατήσει για πάντα κοντά της. Όταν ο Άδωνις ενηλικιώνεται, η Περσεφόνη αρνιείται να παραχωρήσει στην Αφροδίτη το νέο, οπόταν ξεσπά μια σφοδρή διαμάχη ανάμεσα τους. Ο Δίας τότε αναλαμβάνει  να εκδικάσει την υπόθεση, αποφασίζοντας να παραχωρήσει τον Άδωνη στην Αφροδίτη, κατά το πρώτο εξάμηνο του χρόνου και στην Περσεφόνη κατά το δεύτερο. Ο Άδωνις όμως συνεπαρμένος από το κάλλος της Αφροδίτης, παίρνει την απόφαση να παραμείνει όλο τον καιρό κοντά της, γεγονός που εξοργίζει την Περσεφόνη, η οποία εξαποστέλλει τον κάπρο, που τελικά τον καταστρέφει. Ο Ερμής τότε ψυχοπομπός, φέρνει τα κακά μαντάτα στην Αφροδίτη που θρηνεί απαρηγόρητη τον άδικο χαμό του Άδωνη.

 

Το έργο τελειώνει με τα Αδώνεια Μυστήρια, όπου Ιερείς, Ιέρειες και πλήθος κόσμου, τελετουργούν, κάνοντας αναπαράσταση του μυστηρίου της γέννησης, ζωής και θανάτου του Άδωνη: περίοδο δηλαδή που επικρατεί η Άνοιξη και ο Χειμώνας στον πλανήτη μας. Στο τέλος της γιορτής, τα ξύλινα ομοιώματα του Άδωνη και της Αφροδίτης, σύμφωνα με την παράδοση,  μαζί με τα νεόβλαστα στάχυα, ρίχνονται για καθαγιασμό, στα νερά της θάλασσας.